A San Andrés de Teixido vai de morto que non foi de vivo

A San Andrés de Teixido vai de morto quen no foi de vivo

 

En Cedeira está el santuario de San Andrés de Teixido.

San Andrés, que veía como á tumba de San Santiago iban grandes peregrinaciones mentras que a él nadie viña a visitalo, paseaba melancólico as suas soledades. Un día atopouse con Noso Señor Jesucristo que viña a visitarlle e éste preguntoulle: “¿Cómo é que estás tan triste?” San Andrés  respondeu: “¡Ai, meu señor! A pesar de que eu tamén fago milagros como Santiago ninguén se acerca por estos paraxes e o meu santuario sempre está valeiro”. O Señor miroulle sorrindo e lle dixo: “Non has de ser menos que Santiago. Prométoche que todo o mundo pasará al menos unha vez en vida polo teu santuario” “Moitas grazas, Señor, pero ¿cómo será iso posible?” “Porque todo aquel  virá de morto a San Andrés de Teixido quen non foi de vivo”. Por iso ninguén molesta a os animais que andan polos senderos do santuario, pois dí a lenda que eles levan as almas dos que no peregriñaron en vida. E tamén se conta, que antiguamente, cando a xente iba peregrinando ata Andrés de Teixido, nas beiras dos camiños, formaban milladoiros con pedras, e esas pedras dirán no Xuizo Final quen foi de Vivo a San Andrés de Teixido.

 

Unha canción de Luar na Lubre, para acompañar ben a historia.

Escoitade o que dí a letra. 🙂

 

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s